آمارهای نمایشگاه امسال نیز این روند را به‌خوبی نشان می‌دهد. ۸۵ کشور و منطقه در این رویداد حضور داشتند و سهم شرکت‌های دارای سرمایه‌گذاری خارجی به ۳۶.۵ درصد رسید، در حالی که شرکت‌های حاضر در فهرست Fortune Global 500 و شرکت‌های پیشرو بیش از ۶۵ درصد شرکت‌کنندگان را تشکیل می‌دادند.
همچنین شرکت‌های آمریکایی برای چهارمین سال پیاپی، بیشترین تعداد غرفه‌داران خارجی را به خود اختصاص دادند؛ موضوعی که پاسخی عملی از سوی شرکت‌های بین‌المللی به ایده «جداسازی و اختلال در زنجیره تأمین» و نشانه‌ای از تاب‌آوری و جذابیت زنجیره تأمین چین است.
در فضای نمایشگاه، «اکوسیستم» به مهم‌ترین محور تبدیل شده بود. شش زنجیره اصلی، یک «ماتریس اکوسیستم» کامل را شکل دادند که در آن هوش مصنوعی در تمام مراحل از پرورش و لجستیک تا تولید حضور داشت و ربات‌های هوشمند را از آزمایشگاه به کاربردهای عملی رساند. تغییر مهم‌تر، در شیوه همکاری شرکت‌ها دیده می‌شود؛ جایی که تمرکز از نمایش یک محصول «پرفروش» به ارائه کل «زنجیره» تغییر کرده است.
هانیول خدمات خود را همراه با نزدیک به ۱۰۰ شریک ارائه کرد، جیچوانگ اینتلیجنس با میز کار هوشمند خود موانع میان داده‌ها را از میان برداشت و گروه CP نیز با استفاده از بندر تجارت آزاد های‌نان، چرخه فراملی «کاشت در خارج از کشور + پردازش داخلی + گردش دوطرفه» را ایجاد کرد. همه این نمونه‌ها نشان می‌دهد که رقابت جهانی زنجیره تأمین وارد مرحله «رقابت و همکاری اکوسیستمی» شده است.
زنجیره تأمین چین نیز از اتکا به «مزیت مقیاس» به سمت «گسترش مشارکتی در خارج از کشور» در حال حرکت است. شرکت‌های چینی در برابر نوسانات ژئوپلیتیکی و تحولات فناوری، دیگر تنها به مزیت هزینه متکی نیستند، بلکه از طریق دیجیتالی‌سازی، یک «جامعه اکوسیستم دیجیتال» ایجاد می‌کنند. شرکت‌های پیشرو با استفاده از پلتفرم‌های اینترنت صنعتی، شرکای بالادستی و پایین‌دستی را به هم متصل کرده‌اند تا همکاری جهانی در تولید، برنامه‌ریزی هوشمند و اشتراک‌گذاری اطلاعات در سراسر زنجیره را ممکن کنند. این توانمندی، مفهوم «جهانی شدن» را از صادرات صرف محصولات به صادرات استانداردها و اکوسیستم‌های فنی تغییر داده است. همکاری ایرباس با بانک صنعتی و تجاری چین برای بررسی ادغام صنعت و مالی، و همچنین همکاری جنرال الکتریک با شرکت مهندسی انرژی چین برای ایجاد شبکه انرژی پاک، نشان می‌دهد که رویکرد باز و همزیستی، به تدریج جایگزین بازی‌های مجموع صفر شده و به پایه جدید همکاری جهانی تبدیل می‌شود.
داده‌ها نیز نقش محوری چین را در زنجیره ارزش جهانی تأیید می‌کنند. تجارت کالاهای واسطه‌ای ویژه فرآوری ۲۷.۸ درصد رشد داشته و بیش از ۹ واحد درصد از رشد کلی تجارت را به خود اختصاص داده است. در چهار ماه نخست سال نیز تجارت چین با کشورهای آسه‌آن، اتحادیه اروپا و کشورهای عضو ابتکار کمربند و جاده (BRI)، همگی رشد دو رقمی را ثبت کرده‌اند. گزارش PwC نشان می‌دهد که شرکت‌های چینی در میان برترین شرکت‌های جهان از نظر سازگاری با هوش مصنوعی قرار دارند و میزان همکاری میان صنایع در آن‌ها ۲.۳ برابر میانگین جهانی است. مورگان استنلی نیز پیش‌بینی کرده است که اکوسیستم هوش مصنوعی چین در آینده می‌تواند ۳ تا ۴ تریلیون دلار ارزش جدید در بازار ایجاد کند.
گذار از «دیجیتال» به «دیجیتال هوشمند» به‌روشنی نشان می‌دهد که زنجیره تأمین جهانی در حال تبدیل شدن به یک اکوسیستم هوشمند، چندبعدی و مبتنی بر همزیستی است. چین با رویکردی باز، نوآورانه و مشارکتی، در حال تبدیل شدن به یکی از قطب‌ها و موتورهای اصلی این تحول است؛ تحولی که نه تنها برای چین، بلکه برای جهان نیز فرصت‌های تازه‌ای ایجاد می‌کند.