در یکی از یادداشت‌های اخیر بلومبرگ، رونق هانفو نشانه‌ای از تلاش جوانان چینی برای یافتن آرامش در تصویری آرمانی از دوران امپراتوری، در بحبوحه ابهام‌های اقتصادی، توصیف شده است. این گزارش حتی هانفو را ابزاری سیاسی برای تقویت احساس عظمت ملی معرفی می‌کند.
این تفسیر قابل قبول نیست. اگر چنین معیاری ملاک باشد، نمایشگاه‌های رنسانس در آمریکا، علاقه اروپا به اساطیر یونان یا جایگاه کیمونو در فرهنگ ژاپن نیز باید نشانه فرار این جوامع به گذشته تلقی شوند. با این حال، رسانه‌های غربی تنها درباره چین چنین برداشتی دارند. در دیگر کشورها این روند «احیای فرهنگی» نامیده می‌شود، اما در مورد چین، آن را «نوستالژی» ناشی از نااطمینانی اقتصادی توصیف می‌کنند.
این پرسش مطرح است که چرا برخی رسانه‌های غربی تا این اندازه مشتاقند یک روند فرهنگی و مصرفی بی‌حاشیه را آسیب‌شناسی کنند؟ «نی شوجیانگ»، دانشیار دانشکده روزنامه‌نگاری و ارتباطات دانشگاه علوم سیاسی و حقوق چین، به گلوبال تایمز گفت این رویکرد، نسخه تازه‌ای از روایت همیشگی و بدبینانه غرب درباره اقتصاد چین است؛ روایتی که بر پایه پیش‌فرض‌های از پیش ساخته‌شده شکل گرفته است.
در این چارچوب، هر سبک زندگی جدید به نشانه‌ای از افت قدرت مصرف‌کنندگان تبدیل می‌شود و علاقه جوانان چینی به اسباب‌بازی‌های مد روز نیز به نماد ناامیدی و اضطراب تعبیر می‌شود. اکنون نیز هانفو به‌عنوان تازه‌ترین «مدرک» برای اثبات این ادعا معرفی شده که جوانان چین به دلیل رکود اقتصادی به گذشته پناه برده‌اند. در چنین روایتی، سلیقه‌های زیبایی‌شناختی، انتخاب‌های مصرفی و علایق فرهنگی جوانان چینی نادیده گرفته می‌شود و رفتارهای آنان به شکلی گزینشی بازتفسیر می‌شود تا با نتیجه‌گیری از پیش تعیین‌شده همخوانی داشته باشد.
در واقع، جوانان چینی هانفو را صرفاً به دلیل زیبایی آن می‌پوشند. رونق هانفو نه نشانه فرار از واقعیت، بلکه بیانگر افزایش اعتمادبه‌نفس فرهنگی نسل جوان همزمان با توسعه اقتصادی چین و ارتقای سطح زندگی است. هانفو از یک علاقه محدود به صنعتی پررونق در سراسر کشور تبدیل شده و نشان می‌دهد بسیاری از جوانان به جای دنبال کردن مدهای غربی، به بازآفرینی و کشف زیبایی‌شناسی فرهنگ سنتی خود روی آورده‌اند. از بحث درباره حفاظت از مالکیت فکری «مامیان‌قون» گرفته تا موفقیت بازی «افسانه سیاه: ووکونگ» و معرفی سبک زندگی چینی در شبکه‌های اجتماعی خارج از کشور، نسل جوان چین در حال بازتعریف هویت فرهنگی و احیای سنت‌های خود است.
مهم‌تر از همه، هانفو اکنون به یکی از سریع‌ترین صنایع مصرفی در حال رشد چین تبدیل شده است؛ صنعتی که محصول توسعه اقتصادی این کشور است، نه نتیجه فرار از آن. از طراحی و تولید پارچه گرفته تا دوخت، عکاسی، فروش اینترنتی و گردشگری فرهنگی، زنجیره‌ای کامل از ارزش ایجاد شده که فرصت‌های شغلی و کارآفرینی فراوانی به وجود آورده است. هانفو تنها یکی از نمونه‌های محصولات جدیدی است که از بازار پویای مصرف چین شکل گرفته و پویایی و تداوم رشد اقتصادی این کشور را نشان می‌دهد.
تقلیل پدیده‌ای که نماد احیای فرهنگی، نوآوری در مصرف و توسعه صنعتی است به «اضطراب اقتصادی» یا «ابزار سیاسی»، بیش از آنکه درباره جوانان چینی باشد، بیانگر پیش‌فرض‌های قدیمی و نگاه قالبی برخی رسانه‌های غربی است.
جوانان چینی امروز هانفو را در دانشگاه‌ها، محل کار و حتی در عرصه بین‌المللی بر تن می‌کنند؛ نه برای بازگشت به گذشته، بلکه برای انتقال فرهنگ خود به آینده. اگر قرار باشد از «نوستالژی» سخن گفته شود، شاید این نگاه منسوخ برخی رسانه‌های غربی به چین، بیش از هر چیز مصداق آن باشد. تا زمانی که این نگاه تغییر نکند، کسانی که در گذشته باقی مانده‌اند، نه جوانان چین، بلکه خود این رسانه‌ها خواهند بود.