اما در طول یک سال گذشته با وقوع یک روند تحول عمیقتر و ورود مداوم هوش مصنوعی به عرصه تولید، لجستیک، داروسازی، خودروسازی، رباتیک و برنامهریزی صنعتی، کانون رقابت جهانی هوش مصنوعی تغییر کرده و ممکن است پیروزی در مرحله بعدی این رقابت به جای الگوریتمها، بیشتر به ظرفیت تولید، سازماندهی صنعتی و توانایی بهرهبرداری از هوش مصنوعی در فعالیتهای اقتصادی با مقیاس بزرگ وابسته باشد.
به این ترتیب با تغییر ماهیت رقابت جهانی هوش مصنوعی، بهرهبرداری از این فناوری در مقیاس وسیع صنعتی، یک چالش بسیار پیچیدهتر است که نیازمند هماهنگی بین توسعهدهندگان نرمافزار، تولیدکنندگان، اپراتورهای زنجیره تأمین، دانشگاهها، مهندسان صنایع، سیستمهای انرژی و دولتها خواهد بود و به عبارت دیگر، آینده هوش مصنوعی به طور فزاینده به جای پیشرفت در فناوریهای مجزا به اکوسیستمها وابسته خواهد بود.
دقیقاً به همین دلیل اتحادهای استراتژیک در بخشهای مختلف هوش مصنوعی در سطحی گسترده در حال شکل گرفتن هستند.
در ایالات متحده، همکاری بین شرکتهای فناوری و شرکتهای صنعتی شتاب گرفته است. مایکروسافت همکاری خود برای توسعه کاربردهای هوش مصنوعی در مهندسی، امنیت سایبری و سیستمهای تولیدی را با خودروسازی استلانتیس گسترش داده، گوگل کلود برای استقرار ابزارهای هوش مصنوعی در خط تولید داروهای جدید همکاری خود را با شرکت داروسازی آلمانی مِرک افزایش داده و در عین حال برای ادغام عوامل هوش مصنوعی در فرآیندهای عملیاتی و صنعتی نیز در حال همکاری بیشتر با شرکت مارس است.
در همین حال، انویدیا از یک تأمینکننده صرف تراشه به پشتوانه اصلی توسعه زیرساختهای لازم برای بهرهبرداری از هوش مصنوعی در جهان تبدیل شده و همزمان با ارائهدهندگان خدمات ابری، تولیدکنندگان، توسعهدهندگان رباتیک و اکوسیستمهای فناوری در سطح ملی همکاری میکند. به این ترتیب، شرکتهای آمریکایی به طور فزاینده در حال پی بردن به این واقعیت هستند که توانایی ادغام صنعتی و نه فقط کیفیت مدلها، در بلندمدت جایگاه پیشگامان این رقابت را تعریف خواهد کرد.
در عین حال، دانشگاهها به بازیگران اصلی در ترسیم چشمانداز نوظهور ادغام هوش مصنوعی و صنعت هستند. کنسرسیوم «نکستجن اِی آی» (NextGenAI) اوپن ای آی، تأمین منابع مالی، توان محاسباتی و دسترسی به «اِیپیآی» (واسط برنامهنویسی نرمافزار کاربردی API) مورد نیاز محققان و دانشجویان مجموعهای از دانشگاهها و پژوهشکدههای پیشرو در ایالات متحده و بریتانیا را بر عهده گرفته است. انتروپیک نیز با مؤسسات دانشگاهی و سازمانهای آموزشی متمرکز بر علوم رایانه و مهندسی هوش مصنوعی همکاریهای مشابه برقرار کرده است.
چین به خاطر برخورداری از یک مزیت ساختاری، یک مسیر متمایز را دنبال میکند که برای بسیاری از کشورهای غربی ممکن نخواهد بود و آن هم ساختن یک اکوسیستم صنعتی جامع برای ادغام مستقیم هوش مصنوعی در فرایند تولید است. شرکتهای چینی به جای تمرکز صرف بر کاربردهای هوش مصنوعی در بخش مصرف، این فناوری را در کارخانهها، رباتیک، سیستمهای لجستیک، نیمهرساناها، زیرساختهای مخابراتی، خودروهای برقی و اتوماسیون صنعتی ادغام میکنند.
هوآوی به عنوان یک نمونه بارز از این رویکرد، به منظور تسریع بهرهبرداری از هوش مصنوعی در بخش صنعت همکاری خود را با تولیدکنندگان، دولتهای محلی، ارائهدهندگان خدمات مخابراتی و دانشگاههای برتر گسترش داده است. همکاریهای این شرکت با دانشگاههای چینهوا و پکن موجب دست یافتن به پیشرفتهای گوناگون در زمینه طراحی تراشه، محاسبات توزیعشده، سیستمهای هوش مصنوعی صنعتی و بهینهسازی فناوری کمک کرده است.
دیپسیک نیز با برقراری ارتباط متخصصان خود با دانشگاههای پیشرو چین، به ویژه در زمینه ریاضیات، مهندسی و علوم رایانه توانسته ضمن بهینهسازی سطح بهرهوری آموزش، کاهش هزینهها و حفظ توان رقابتی، به نمونهای از رابطه مستقیم میزان بهرهبرداری از تخصص دانشگاهی با افزایش رقابتپذیری صنعتی تبدیل شود.
به همین ترتیب در بخشهای مختلف از رباتیک تا تولید پیشرفته، همکاری بین توسعهدهندگان هوش مصنوعی و شرکتهای صنعتی به طور فزاینده در حال نهادینه شدن است.
این روند به نفع اقتصادهایی با ظرفیت صنعتی بالا، زنجیره تامین یکپارچه، سنتهای مهندسی قوی و هماهنگی نزدیک بین دانشگاهها، بخش صنعت و موسسات دولتی است، چرا که اکنون هوش مصنوعی از زیرساختهای انرژی، تولید نیمهرساناها، رباتیک، اتوماسیون صنعتی و شبکههای لجستیک جداییناپذیر شده است.
از بسیاری جهات، این رقابت نوظهور هوش مصنوعی با رقابت تاریخی بین قدرتهای صنعتی شباهت پیدا کرده و ممکن است سرنوشت مرحله بعدی رقابت جهانی هوش مصنوعی به جای سیلیکون ولی در کارخانهها، بنادر، آزمایشگاهها، پارکهای صنعتی و زنجیره تامین مشخص شود و به همین دلیل هوش مصنوعی دیگر یک تحول در دنیای فناوری نیست و به یک انقلاب صنعتی جدید تبدیل شده است.
https://rooydadejadid.ir/?p=149083
