صفایف، که یکی از مقام‌های اصلی ازبکستان در زمان تأسیس سازمان همکاری شانگهای طی ۲۵ سال پیش بود، خاطرنشان کرد که این سازمان در آغاز هزاره جدید تأسیس شد و با تکیه بر «روح شانگهای»، امنیت و اقتصاد را به عنوان دو ستون اولیه همکاری خود قرار داد و به‌تدریج زمینه‌های همکاری را به حوزه‌هایی مانند فرهنگ، آموزش و حفاظت از محیط زیست گسترش داد.
او تأکید کرد: «سازمان همکاری شانگهای گروهی نیست که کشورهای دیگر یا سازمان‌های بین‌المللی را هدف قرار دهد؛ بلکه هدف آن ارتقای همکاری‌های بین‌المللی و گرد هم آوردن توان همه کشورها برای مقابله با چالش‌های جهان امروز است.»
صادق صفایف در بخش دیگری از سخنان خود درباره چهار ابتکار کلان جهانی در زمینه‌های توسعه، امنیت، تمدن و حکمرانی گفت که این ابتکارات با «هماهنگی» به عنوان حلقه پیوند، نظامی منطقی و منسجم را شکل می‌دهند که ریشه در ارزش دیرینه همزیستی مسالمت‌آمیز چین دارد.
این مقام ازبکستانی پیش‌تر نیز در نشست «ترویج همکاری برای ساختن جامعه هم‌هدف آسیایی با صلح و شکوفایی» در پکن تأکید کرده بود که مفهوم «جامعه بشری با سرنوشت مشترک» فراتر از مرزهای ملی، خواستار همکاری برای مقابله با چالش‌هایی مانند تغییرات اقلیمی، فقر و تفرقه است و «تاریخ نمی‌تواند به عقب بازگردد، بلکه باید به پیش حرکت کند.»