«حقوق بشر»؛ ضرورت صیانت جهانی بجای سوءاستفاده سیاسی

در تازه‌ترین مصداق بارز سوء استفاده سیاسی از حقوق بشر، روز دوشنبه هفته جاری در جریان نشست کمیته سوم هشتاد و یکمین مجمع عمومی سازمان ملل متحد، برخی کشورها باز هم مثل همیشه تلاش کردند از این موضوع برای تهمت زدن به دیگران سوء استفاده کنند. کشورهایی نظیر بریتانیا، استرالیا، ژاپن، ایرلند، جمهوری چک و لیتوانی با تکرار برخی ادعاهای بی‌پایه قدیمی علیه چین، سعی کردند چهره این کشور را تخریب و پیشرفت‌های مداوم و خدمات چین در زمینه ارتقای حقوق بشر را کاملاً نادیده گرفتند.

این درحالی است که چین از طریق توسعه اقتصادی مداوم، توانسته رفاه مردم خود را حفظ کند و بهبود ببخشد و فقر مطلق را در سراسر کشور ریشه‌کن کند. در این مسیر، صدها میلیون نفر از فقر نجات یافته‌اند و یک طبقه متوسط بیش از ۴۰۰ میلیون نفری در کشور شکل گرفته است.

به عنوان مثلا، در روند توسعه منطقه خودمختار اویغور شین‌جیانگ، تولید ناخالص داخلی این منطقه در سال ۲۰۲۵ با ۵.۵ درصد رشد نسبت به سال قبل، از ۲.۱ تریلیون یوآن فراتر رفت. صنعت گردشگری آن رونق بیشتری یافته و فرهنگ‌ها و آداب و رسوم بومی به خوبی حفظ شده‌اند و مردم از همه گروه‌های قومی در صلح و آرامش کنار هم زندگی می‌کنند که خود نشانه‌هایی محکمی از توجه و احترام به حقوق بشر در این منطقه است. اما برخی کشورها یا به دلیل تعصبات عقیدتی و یا به این خاطر که چین را یک «رقیب» می‌دانند که باید جلوی پیشرفتش گرفته شود، واقعیت‌های حقوق بشر در شین‌جیانگ را نادیده می‌گیرند و همیشه به بهانه‌های مختلف، حقوق بشر را به یک سلاح علیه چین تبدیل کنند.

این کشورها در حالی دیگران به متهم به نقض حقوق بشر می کنند که خودشان با مشکلات حقوق بشری در داخل کشورهای خود مواجهند و تلاش در پنهان کردن آن دارند.

اما آیا این کشورها واقعاً نگران حقوق بشر هستند؟ یا اینکه هدف اصلی آن‌ها تحریف مفهوم حقوق بشر است تا بتوانند بر افکار عمومی جهان مسلط شوند، با اتهامات بی‌پایه چهره کشورهای دیگر را لکه‌دار کنند و در برخی موارد، باعث ایجاد ناآرامی‌های اجتماعی شوند؟

چین با درک کامل اهمیت حقوق بشر برای رفاه مردم، صلح و ثبات، با اقدامات عملی به پیشبرد حقوق بشر کمک کرده‌است. این کشور از تلاش‌های کشورهای باستان و در حال توسعه، در زمینه حقوق بشر حمایت می‌کند و آمادگی دارد تا برای پیشرفت حقوق بشر در جهان با دیگر کشورها همکاری کند.

تنها در یکی از این موارد، اخیرا در جریان شصت و سومین نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد، پیش‌نویس قطعنامه‌ای با عنوان «ارتقای دسترسی‌پذیری برای بهره‌مندی کامل همه افراد از تمامی حقوق بشر» که از سوی چین به نمایندگی از ۴۷ کشور پیشنهاد شده بود، به اتفاق آرا تصویب کرد.

در سال ۲۰۲۴ نیز شورای حقوق بشر سازمان ملل برای نخستین بار قطعنامه‌ای را با همین عنوان به پیشنهاد چین تصویب کرده بود که اولین قطعنامه موضوعی درباره مسئله دسترسی‌پذیری در تاریخ سازمان ملل به شمار می‌رفت.

اینکه شورای حقوق بشر سازمان ملل برای دومین بار چنین قطعنامه‌ای را تصویب کرده‌است، نشان‌دهنده تایید و بهر‌ه‌مندی جامعه بین‌المللی از تلاش‌های چین برای بهبود حقوق بشر، نه تنها برای مردم خود، بلکه برای مردم سراسر جهان است.

با توجه به این حقایق روشن، اکنون زمان آن فرا رسیده که برخی کشورها از سوءاستفاده ابزاری و سیاسی از «حقوق بشر» برای اتهام زدن به دیگران دست بردارند و بجای آن، به حل مشکلات حقوق بشری در داخل مرزهای خود بپردازند.