“مین هونگیان” اهل همین روستای یانهه است. او در سال ۱۹۹۲، در ۲۹ سالگی به زادگاهش بازگشت و به عنوان دبیر کمیته حزب کمونیست روستای یانهه انتخاب شد. از آن پس در زادگاه خود ماندگار شد و روستاییان را رهبری کرد تا سرنوشت فقر و عقبماندگی روستا را کاملاً تغییر دهد و روستای بایر و فقیر سابق را به الگویی از روستای زیبا و هماهنگ، با محیط زیست مناسب و صنعت پررونق در چین تبدیل کنند.
بیش از سی سال پیش، روستای یانهه کوهستانی بایر بود که سیستم آبیاری نابسامان داشت و زمی های کشاورزی آن بسیار محدود بود. خشکسالی و کمآبی، و در فصل بارندگی سیلهای پیاپی، کشاورزی
را دشوار و درآمد روستاییان را ناچیز کرده و زندگی را بسیار دشوار ساخته بود.
مین هونگیان در آغاز کارش روستاییان را رهبری کرد تا مسیر رودخانه را اصلاح کنند، بندهای خاکی احداث کنند، آب ذخیره کرده و از زمینهای کشاورزی حفاظت کرده و بدین ترتیب مشکل دیرینه سیلاب روستا را ریشهای حل کردند. بندهای پیاپی، زمین را سیراب کردند و نام «یانهه» را با خاطرهای سرشار از تلاش برای روستا به یادگار گذاشتند.
او با تکیه بر منابع کوهستانی محلی، الگوی توسعه بیرویه را کنار گذاشت و بر حفاظت و احیای کوهها و توسعه بر پایه اکولوژی پای فشرد. تمام روستا با هم زمینهای بایر کوهستانی را آباد کردند و به کشت گسترده چای پرداختند.
به مرور زمان، مزارع چای اکولوژیک به مساحت ده هزار مو (حدود ۶۶۷ هکتار) پرورش یافت و برند ویژه چای «یانههشیانگ» (عطر یانهه) ایجاد شد. بدینسان کوههای بلااستفاده به پایگاهی سبز و پایدار برای افزایش درآمد تبدیل شد و روستا کاملاً از وابستگی به بارش آسمان و طبیعت رها شد.
همزمان با توسعه صنعت، روستای یانهه زودتر از بسیاری مناطق دیگر، حفاظت از محیط زیست و توسعه گردشگری را آغاز کرد. از سال ۲۰۰۳، این روستا پیشگام در تفکیک زباله و مدیریت فاضلاب شد و بر این اصل پایبند ماند که «زباله از روستا بیرون نرود و فاضلاب وارد رودخانه نشود». یانهه یکی از نخستین روستاهای چین است که بهسازی زیستمحیطی روستایی را آغاز کرد.
یک فضایی بامبویی و بیش از صد صندلی سنگی، فضایی روباز برای مشورت و تصمیمگیری در این روستا ساخته است؛ فضایی که روستاییان آن را محل ویژه مشورت ها و گفتوگوهای سازنده خود میدانند. بیش از سی سال است که هر برنامه و هر مقررات این روستا با مشورت و تصمیم مشترک روستاییان تعیین میشود؛ همه در ساخت مشارکت میکنند و همه از نتیجه بهرهمند میشوند. همین امر توسعه روستا را با خواست مردم و واقعیتهای محلی هماهنگ کرده است.
با تلاش مستمر، صنعت روستای یانهه دچار تحول و ارتقا شد؛ از کشت صرف چای به فرآوری چای، گردشگری روستایی، تجربه فرهنگ بومی، تفریح خانوادگی و دیگر فعالیتهای متنوع گسترش یافت. پارک فرهنگ عمومی، پارک گردشگری “لو یو”، مزرعه کوهستانی و دیگر فضاهای ویژه ساخته شد و روستا موفق به کسب عنوان جاذبه گردشگری سطح ملیA4 شد.
در سال ۲۰۲۶، سوپرمارکت «رفاه مشترک» در روستای یانهه افتتاح شد. این فروشگاه با روستاهای چند استان و شهر چین برای تبادل محصولات کشاورزی همکاری میکند، کانال تولید و فروش میان شهر و روستا را باز میکند و باعث میشود منابع روستایی به صورت دوسویه توانمند شوند و همکاری برد-برد شکل گیرد.
با گذشت بیش از سه دهه، آرمان و هدف اولیه هرکز تغییر نکرد و دهها سال تلاش عملی، روستا را آباد کرد. مین هونگیان با پایداری، نیمی از عمر خود را صرف رهبری روستاییان کرد تا کوهها و آبها را مدیریت کنند، صنعت را رونق بخشند و زادگاهشان را زیباتر کنند. او روستای یانهه را از کوهی بایر و روستایی فقیر به روستایی ثروتمند، زیبا و شاد تبدیل کرد. این دگرگونی، سرزندگی و توان بیپایان احیای روستایی چین را به روشنی نشان میدهد.
https://rooydadejadid.ir/?p=155326
