در حالی که یک قوری چای شیر در حیاط خانه‌ای در حال جوشیدن است، ساکنان محلی با فنجان‌هایی در دست دور هم جمع می‌شوند تا درباره مسائل روزمره، از چراغ‌های خیابانی خراب و کوچه‌های نیازمند تعمیر گرفته تا دیگر اختلافات جزئی محله، گفت‌وگو کنند.
جامعه کونکی مایلی در شهر ینینگ، در ناحیه خودمختار ایلی قزاق، محل زندگی بیش از ۲۱۰۰ نفر از ۹ گروه قومی از جمله اویغور، هان، هویی، قزاق، مغول و ازبک است.
«دورهمی‌های چای شیر» با استفاده از این نوشیدنی محبوب محلی به‌عنوان حلقه پیوند، جایگزین جلسات رسمی و کسل‌کننده شده و فضایی آرام برای ساکنان فراهم می‌کند تا دور یک فنجان چای بنشینند و دیدگاه‌های خود را مطرح کنند.
در یکی از این جلسات در اواخر جولای، باتناسون بادما، یکی از ساکنان منطقه و شرکت‌کنندگان همیشگی این نشست‌ها، نگرانی خود را درباره ایمنی کودکان در تعطیلات تابستانی مطرح کرد. او گفت: «بسیاری از کودکان برای فرار از گرمای شدید تابستان در رودخانه نزدیک شنا می‌کنند که بسیار خطرناک است.»
این موضوع مورد توجه جامعه قرار گرفت. پس از آن، یک استخر بادی بزرگ خریداری و نصب شد و از داوطلبان دانشجوی دانشگاه نیز دعوت شد تا خدمات مراقبت از کودکان و تدریس خصوصی ارائه دهند تا کودکان تابستانی امن و شاد را سپری کنند.
برای برخی، دورهمی چای می‌تواند به رونق کسب‌وکارشان نیز کمک کند. عبدالقور عبدالقادر، صنعتگر محلی، با مشکلی روبه‌رو بود. چکمه‌های چرمی دست‌ساز او کیفیت خوبی داشتند، اما حضور مستمر گردشگران در فصل اوج سفر به فروش بیشتر محصولاتش منجر نشده بود. در این دورهمی، همسایگان پیشنهاد کردند او چکمه‌ها را به جاکلیدی‌های سوغات تبدیل کند و زلیات نورات، هنرمند محلی نقاشی روی کدو، نیز پیشنهاد کمک داد.
زلیات نورات همچنین درخواست کرد برای معرفی گسترده‌تر هنر سنتی نقاشی روی کدو، تبلیغات بیشتری انجام شود. جامعه به‌سرعت به این درخواست پاسخ داد، آثار او را در سکوهای رسمی تبلیغ کرد و یک استودیوی ۳۰ مترمربعی رایگان نیز در اختیارش گذاشت. او گفت: «جامعه واقعاً برای تلاش‌های ما ارزش قائل است.» به گفته نیجات پرهات، رئیس حزب جامعه، دورهمی‌های چای شیر از سال ۲۰۲۳ آغاز شده و از آن زمان تاکنون هر ماه برگزار می‌شود.
او گفت: «ما قصد داشتیم با ساکنان از همه گروه‌های قومی بنشینیم، به مشکلات و نگرانی‌های آنها گوش دهیم و به حل مسائلشان کمک کنیم تا بتوانند محیط زندگی بهتری داشته باشند.» به لطف این دورهمی‌‌ها، پس از مطرح شدن شکایت‌هایی درباره مشکلات پارک خودرو و کمبود فضای بازی کودکان، یک پارکینگ و یک زمین فوتبال کوچک ساخته شد.

از ژانویه تا مه امسال، ۴۲۶۰ دورهمی در ینینگ و ۲۴ شهرک و بخش آن برگزار شد که ۱۲۷۸۰۰ نفر از ساکنان در آنها شرکت کردند. در این نشست‌ها بیش از ۲۰۰۰ پیشنهاد جمع‌آوری و نزدیک به ۱۰۰۰ مشکل معیشتی حل شد.
این رویکرد تنها به شین‌جیانگ محدود نمی‌شود. در وویشان، شهری در سطح شهرستان در استان فوجیان در شرق چین، کنگره مردم محلی در شهرک ووفو، یک سالن چای در یکی از خیابان‌های باستانی برپا کرده و از ساکنان دعوت می‌کند تا چای و مهم‌تر از آن، نظرات و نگرانی‌های خود را با یکدیگر در میان بگذارند.
چین در سراسر کشور در حال ترویج «تجربه فنگچیائو» است؛ مدلی از حکمرانی اجتماعی در سطح جامعه که در دهه ۱۹۶۰ در فنگچیائو، شهری در استان جه‌جیانگ در شرق چین، شکل گرفت.
بر اساس این مدل، اختلافات اجتماعی در سطح مردمی و توسط خود مردم حل‌وفصل می‌شوند و تا حد امکان به مقامات بالاتر ارجاع داده نمی‌شوند.
به‌ویژه در شین‌جیانگ، این مدل خودگردانی در سطح جامعه در روستاها و جوامع سراسر منطقه ترویج شده است. بیش از ۸۵ درصد امور مربوط به تصمیم‌گیری در سازمان‌های خودگردان مردمی از پیشنهادهای عمومی ناشی می‌شود که نشان‌دهنده نقش دموکراسی در سطح پایه است.