توپ فوتبال اسباب‌بازی ضد استرس ساخت شهر یی‌وو در طول جام جهانی ۲۰۲۶
یی‌وو در استان جه‌جیانگ در جنوب شرقی چین قرار دارد. این شهر در بیش از ۴۰ سال گذشته یک جهش اقتصادی چشمگیر را تجربه کرده و از یک شهرستان کوچک و فقیر به «بزرگ‌ترین بازار عمده‌فروشی کالاهای کوچک جهان» تبدیل شده است؛ جایگاهی که از سوی نهادهایی مانند بانک جهانی نیز به رسمیت شناخته شده است.
تقریباً هر کالای مورد نیاز زندگی روزمره را می‌توان در این بازار پیدا کرد. خریداران از سراسر جهان می‌گویند یی‌وو مانند یک سوپرمارکت جهانی است؛ هر چیزی را که تصور کنید، می‌توانید در آن پیدا کنید.

برای درک بهتر روند رشد یی‌وو، نگاهی به چند آمار می‌اندازیم:
در سال ۱۹۸۲، نخستین بازار کالاهای کوچک یی‌وو مجموعه‌ای از غرفه‌های ساده کنار خیابان بود که ۷۰۵ غرفه در آن بیش از ۲۰۰۰ نوع کالای کوچک عرضه می‌کردند و حجم معاملات آن به ۳.۹۲ میلیون یوان می‌رسید.

بخش پوشاکِ بازار کالاهای کوچک شهر یی‌وو در سال ۱۹۸۴
در آغاز سال ۲۰۲۶، تعداد فعالان بازار کالاهای کوچک یی‌وو از ۱.۲۶ میلیون نفر فراتر رفت و روزانه نزدیک به ۳۰۰ هزار نفر از این بازار بازدید می‌کردند. بیش از ۲.۱ میلیون نوع کالای کوچک از این بازار به بیش از ۲۳۰ کشور و منطقه جهان صادر می‌شود و به طور متوسط، هر دقیقه ۲۶ هزار بسته پستی از یی‌وو به نقاط مختلف جهان ارسال می‌شود.
بر اساس یک برآورد، اگر کسی بخواهد از تمام ۸ میلیون متر مربع فضای بازار و ۸۰ هزار فروشگاه آن بازدید کند، روزانه ۸ ساعت وقت بگذارد و در هر فروشگاه تنها ۳ دقیقه توقف کند، این کار یک سال و چهار ماه زمان خواهد برد.

نمای بیرونی شهرک تجارت بین‌المللی یی‌وو
این پرسش مطرح می‌شود که یی‌وو چگونه به چنین موفقیتی دست یافته است؟ برای پاسخ، نگاهی به دو داستان می‌اندازیم.
جانگ کویان که نه انگلیسی می‌دانست و نه تجربه‌ای در تجارت خارجی داشت، در سال ۲۰۱۷ همراه خانواده‌اش به یی‌وو آمد و کسب‌وکاری در زمینه فروش ابزار تعمیر خودرو و لوازم خانگی راه‌اندازی کرد. او می‌گوید: «وقتی تصمیم می‌گیرید کاری را انجام دهید، باید آن را به موفقیت برسانید.» امروز شرکت او در همه بخش‌های زنجیره تأمین، از تولید و تحقیق و توسعه گرفته تا بازاریابی، فعالیت دارد. هفت کارخانه از فروشگاه او پشتیبانی می‌کنند و این شرکت با ایجاد برند، ثبت اختراع در سطح جهانی و داشتن نمایندگی در بیش از ۲۰ کشور، فعالیت خود را گسترش داده است.

چن جیاشنگ نیز پس از موفقیت در تجارت در دهه ۱۹۹۰، برای توسعه زادگاهش تلاش کرد و به عنوان دبیر حزب روستا انتخاب شد. او صنعت تولید پیراهن را گسترش داد، چهره روستا را تغییر داد و برای سالمندان و خانواده‌های کم‌درآمد آپارتمان ساخت. امروز این روستا با عنوان «روستای پیراهن» شناخته می‌شود و نزدیک به ۱۰۰ شرکت تولیدی در آن فعالیت دارند. میانگین درآمد سالانه هر نفر نیز به ۶۵ هزار یوان رسیده است. چن جیاشنگ می‌گوید: «بدون روحیه نوآوری، بازاری شکل نمی‌گیرد. اگر می‌خواهیم مردم زندگی بهتری داشته باشند، باید نتیجه بگیریم و رضایت همه را جلب کنیم.»
جامعه جیمینگشان در یی‌وو به «جامعه سازمان ملل» شهرت دارد. در این منطقه با جمعیتی حدود ۳۰ هزار نفر، نزدیک به ۱۴۰۰ خارجی از ۷۴ کشور و منطقه زندگی می‌کنند. پرینس، بازرگانی اهل نپال، در سال ۲۰۰۲ بدون آنکه زبان چینی بداند، برای تجارت به یی‌وو آمد. اکنون، پس از بیش از ۲۰ سال، یی‌وو را خانه خود می‌داند و به عنوان داوطلب محلی و یکی از چهره‌های مورد اعتماد جامعه فعالیت می‌کند.

نمایی از فروشگاه‌های اکسسوری مد روزِ جوانان در شهرک تجارت بین‌المللی ایوو؛ سال ۲۰۲۵
بازرگانان یی‌وو معتقدند رشد سریع تجارت خارجی به شبکه حمل‌ونقل بین‌المللی آسان، پایدار و مقرون‌به‌صرفه نیاز دارد. در مدت کمی بیش از دو سال، ایستگاه راه‌آهن یی‌وو از نداشتن مجوز صادرات به مرکزی برای حرکت قطارهای بین‌المللی تبدیل شد و اکنون قطارهای باری آن به بیش از ۱۶۰ شهر اروپا تردد می‌کنند. دولت نیز بدون دخالت غیرضروری، روند توسعه را از پیش پیش‌بینی کرده و در زمان‌های حساس، حمایت لازم را انجام داده است.
خارجی‌هایی که در یی‌وو زندگی می‌کنند نیز می‌گویند این شهر محیطی باز و فراگیر دارد و از افرادی که می‌خواهند کسب‌و کار خود را راه‌اندازی کنند، استقبال می‌کند.
این‌ها تنها بخشی از داستان‌هایی است که هر روز در یی‌وو رقم می‌خورد؛ داستان‌هایی که بازتاب‌دهنده زندگی مردم این شهر است؛ مردمی که با سخت‌کوشی، تلاش، نوآوری و توجه به نیاز مشتریان، مسیر توسعه را ادامه داده‌اند.