شین‌جیانگ بزرگ‌ترین منطقه تولید پنبه در چین است و در سال ۲۰۲۵، سهم آن از تولید پنبه این کشور به ۹۲.۸ درصد رسید. این منطقه همچنین ۳۲ سال پیاپی در مجموع تولید و عملکرد پنبه در واحد سطح، رتبه نخست چین را حفظ کرده است.
در شهرستان یولی، واقع در حاشیه شمالی بیابان تکلیمکان، یک پروژه کشاورزی هوشمند از سال ۲۰۲۱ با هدف توسعه الگوی مدیریت بدون‌سرنشین مزارع آغاز شد. «آی های‌پنگ»، مدیر این پروژه، می‌گوید استفاده از فناوری‌های هوشمند در مدیریت آب، کود و آفت‌کش، سهم عملیات بدون‌سرنشین را به ۷۵ درصد رسانده است. تا پایان سال ۲۰۲۵، الگوی این مزرعه حدود ۱۳۳ هزار هکتار، از زمین‌های پنبه شین‌جیانگ به کار گرفته شده بود.
در تازه‌ترین مرحله این طرح، پهپادهای خودکار به سامانه‌هایی مجهز شده‌اند که می‌توانند مسیر پرواز را برنامه‌ریزی کنند، آفت‌کش را مخلوط کنند و عملیات سم‌پاشی، شارژ و سوخت‌گیری را انجام دهند. به گفته «آی»، کشاورزان اکنون می‌توانند دستگاه را فعال کنند و بدون کنترل مداوم از راه دور، اجرای وظایف کشاورزی را به آن بسپارند.
این تحولات در کنار ماشین‌آلات پیشرفته، فرصت‌های تازه‌ای برای جوانان ایجاد کرده است.« گو تنگ»، کشاورز متولد دهه ۱۹۹۰ در شهر چانگ‌جی، پس از مدتی زندگی در شهر تصمیم گرفت به زادگاهش بازگردد و کسب‌وکار خانوادگی کشت پنبه را توسعه دهد. او می‌گوید کشاورزی در گذشته به نیروی انسانی فراوان و کار طاقت‌فرسا وابسته بود، اما اکنون فناوری، بهره‌وری را افزایش داده و مدیریت مزارع را متحول کرده است.
مزرعه ۱۱۶۷ هکتاری گو به چهار ماشین پنبه‌چین‌کن، شش پهپاد، بیش از ۱۰ بذرکار و سه تراکتور پرقدرت مجهز است. به گفته او، هر ماشین پنبه‌چین‌کن می‌تواند روزانه ۲۷ تا ۳۰ هکتار پنبه برداشت کند و هزینه سوخت و نیروی کار در مرحله برداشت به حدود ۶۰ یوان، معادل ۹ دلار، در ۶۶۷ متر مربع می‌رسد. کل مزرعه نیز برای مدیریت روزانه تنها به ۵۰ کارگر نیاز دارد.
«گو» معتقد است کشاورزان امروز باید علاوه بر مهارت‌های عملی، توانایی کار با ماشین‌آلات، تحلیل داده‌ها و مدیریت کسب‌وکار را داشته باشند. وی می‌گوید در فصل برداشت، درآمد ماهانه ۵۰ هزار یوان برای افراد ماهر امکان‌پذیر است؛ موضوعی که می‌تواند بازگشت جوانان به روستاها و فعالیت در بخش کشاورزی را جذاب‌تر کند.
https://rooydadejadid.ir/?p=158065
