در میدان نبرد، حملات هوایی آمریکا شهرهای مختلفی از جمله سیریک، بندرعباس، جزیره قشم، چابهار و کنارک را هدف قرار داده است. در مقابل، سپاه پاسداران نیز با حملات تلافی‌جویانه به مواضع آمریکا در بحرین، کویت و اردن پاسخ داده و همچنین از انهدام مرکز داده‌های آمازون در بحرین خبر داده است. آمریکا نیز با افزایش شمار جنگنده‌ها و هواپیماهای سوخت‌رسان خود در منطقه، دامنه حملات را از تأسیسات ساحلی به اهداف راهبردی در عمق خاک ایران گسترش داده است.
با این حال، تهران هشدار داده است هرگونه حمله به تأسیسات هسته‌ای به منزله «گسترش جنگ» خواهد بود و تمامی منافع آمریکا و متحدانش در منطقه هدف قرار خواهد گرفت. این شرایط، نشانه‌های آشکاری از شکل‌گیری یک جنگ طولانی‌مدت میان دو طرف را نشان می‌دهد.
در داخل آمریکا اما شرایط متفاوت است. افکار عمومی این کشور با سرعتی بی‌سابقه به سمت مخالفت با جنگ حرکت کرده است. تازه‌ترین نظرسنجی مشترک واشنگتن پست و ایپسوس نشان می‌دهد ۶۸ درصد از آمریکایی‌ها معتقدند جنگ با ایران «ارزش جنگیدن ندارد» و تنها ۲۸ درصد از آن حمایت می‌کنند. فاصله میان این دو دیدگاه حتی از دوره اوج مخالفت‌ها با جنگ‌های افغانستان و عراق نیز بیشتر شده است.
نظرسنجی شبکه سی‌ان‌ان نیز نشان می‌دهد تنها دو ماه پس از آغاز حملات غافلگیرکننده آمریکا و اسرائیل به ایران، ۶۱ درصد از شهروندان آمریکایی این جنگ را «اشتباه» می‌دانند؛ آماری که نشان می‌دهد نارضایتی عمومی از این درگیری بسیار سریع‌تر از جنگ‌های گذشته شکل گرفته است. از سوی دیگر، افزایش قیمت نفت و فشارهای تورمی ناشی از جنگ، مشکلات اقتصادی دولت آمریکا را تشدید کرده و می‌تواند در انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره به چالشی جدی برای حزب جمهوری‌خواه تبدیل شود.
واقعیت این است که آمریکا با انتخاب گزینه نظامی به جای مسیر دیپلماسی، نه‌تنها به اهداف مورد نظر خود دست نیافته، بلکه پیچیدگی‌های منطقه را افزایش داده و هزینه‌های سنگینی را بر اقتصاد جهانی تحمیل کرده است.
اکنون میانجی‌گران بین‌المللی طرحی برای آتش‌بس ۱۰ روزه ارائه کرده‌اند. ایران اعلام کرده کانال‌های دیپلماتیک خود را باز نگه می‌دارد و آمریکا نیز گفته است همچنان به راه‌حل‌های دیپلماتیک علاقه‌مند است. به نظر می‌رسد مسیر صلح همچنان باز است.