اعلام اخیر دولت ترامپ مبنی بر محاصره تنگه هرمز، نشان‌دهنده تشدید چشمگیر و خطرناک تنش‌های جاری بین ایالات متحده و ایران است. این اقدام که از درخواست «باز کردن» این آبراه استراتژیک توسط ایران به اعلام «بستن» آن توسط آمریکا تغییر یافته است، سوالات مهمی را در مورد انگیزه‌های اساسی، زمان‌بندی و پیامدهای احتمالی آن مطرح می‌کند. یک تحلیل نشان می‌دهد که اگرچه واشنگتن ممکن است این را به عنوان یک «راه حل سریع» قوی ببیند، اما قماری پرخطر است که ممکن است در دستیابی به اهداف مورد نظر خود شکست بخورد و می‌تواند بازارهای جهانی انرژی را بیشتر بی‌ثبات کند.

مذاکرات روز شنبه گذشته میان ایالات متحده و ایران به میزبانی اسلام‌آباد پایتخت پاکستان، اگرچه در همان یک جلسه به نتیجه نرسید اما هیات های مذاکره کننده دو طرف اذعان داشتند که فضای گفت‌وگوها تا حدودی خوب پیش رفته است اما واکنش عجولانه و “اعتمادسوز” دونالد ترامپ به این مذاکرات و اعلام موضع سریع مبنی بر “محاصره دریایی” تمامی رفت‌وآمدهای کشتیرانی به بنادر ایران و خروج از آن‌ها توسط واشنگتن، شدت تنش ها را بالا برد.

در شرایطی که روابط ایران و آمریکا همچنان در چرخه‌ای از بی‌اعتمادی، فشار و رقابت راهبردی گرفتار است، طرح ابتکار امنیت جهانی چین می‌تواند به عنوان چارچوبی متفاوت برای کاهش تنش و بازتعریف مسیر تعاملات مورد توجه قرار گیرد. چارچوبی که بر گفت‌وگو، چندجانبه‌گرایی و پرهیز از سیاست‌های تقابلی تأکید دارد.

پدرو سانچز، نخست‌وزیر اسپانیا، از ۱۱ سفری رسمی را به چین آغاز کرده و تا ۱۵ آوریل میهمان چینی ها خواهد بود. این چهارمین سفر او به چین در چهار سال گذشته محسوب می‌شود؛ این سفر که مدت کوتاهی پس از بازدیدهای پادشاه و نخست‌وزیر اسپانیا در سال گذشته انجام می‌شود، نشان‌دهنده تبادل سطح‌بالای دیگری میان چین و اسپانیا در بازه زمانی نسبتاً کوتاهی است که بر تداوم و ثبات سیاست اسپانیا در قبال چین تأکید دارد.

مدیرکل اداره وصول حق‌بیمه سازمان تأمین اجتماعی ضمن تشریح جزئیات مصوبات ستاد تسهیل رفع موانع تولید، گفت: تنها کارگاه‌هایی که به‌طور مستقیم از حملات در جنگ آسیب‌ دیده و منجر به تعطیلی شده‌اند، مشمول حمایت‌های بیمه‌ای خواهند بود و سایر کارگاه‌ها مکلف به پرداخت کامل حق‌بیمه هستند.

آتش‌بس میان ایالات متحده و ایران و فرصت دو هفته‌ای برای مذاکره، موقعیتی کم‌ سابقه برای کاهش تنش‌ها فراهم ساخته، اما تجربه‌های گذشته نشان می‌دهد که چالش اصلی نه آغاز مذاکرات، بلکه حفظ اعتماد است؛ موضوعی که کارنامه واشنگتن در آن همچنان با تردیدهای جدی روبروست.

رومانو پرودی، نخست‌وزیر پیشین ایتالیا و رئیس پیشین کمیسیون اروپا، اخیراً در گفت‌وگویی اختصاصی با رادیو و تلویزیون مرکزی چین (CMG) شرکت کرد و در آن به ده‌ها سفر خود به چین و دیدگاه‌هایش درباره روابط چین و اروپا، مسیر توسعه چین و استقلال راهبردی اروپا پرداخت.

اخیراً، اسلام‌آباد، پایتخت پاکستان، به مرکز دیپلماسی بین‌المللی تبدیل شده است. در حالی که تنش‌های شدید بین ایالات متحده و ایران به دلیل درگیری‌ها افزایش یافته، پاکستان با موفقیت مذاکرات بین دو طرف را پس از بیش از چهار دهه تسهیل کرده و برای آتش‌بس ضروری دو هفته‌ای تلاش کرد.

اختلافات اخیر بین ایالات متحده و اروپا درباره ایران، فراتر از یک تنش دیپلماتیک معمولی است و پیامدهای راهبردی آن به شدت افزایش یافته است. آمریکا بدون هماهنگی کافی با متحدان اروپایی خود در ناتو، اقدام نظامی علیه ایران انجام داد و سپس از اروپا خواست که برای کمک به پاکسازی تنگه هرمز نیرو اعزام کند.

در ادامه افزایش جذابیت و محبوبیت خودروهای با کیفیت، جذاب و زیبای چینی به ویژه خودروهای برقی در بازارهای جهانی، در ماه مارس، یک خودرو برند چینی توانست از غول‌های سنتی خودروسازی مانند فورد، نیسان و فولکس‌واگن پیشی بگیرد و به قهرمان فروش ماهانه در بریتانیا تبدیل شود.

آتش‌بس دو هفته‌ای میان ایالات متحده و ایران بمباران ها را متوقف کرده، اما تحلیلگران هشدار می‌دهند که با توجه به تاریخچه رقابت‌های چندین دهه‌ای میان دو کشور، این آتش‌بس نتواسته اعتماد لازم برای جلوگیری از از سرگیری درگیری را ایجاد کند.با وجود آتش‌بس، واشنگتن و تهران روز چهارشنبه اظهارات تندی علیه یکدیگر داشتند.

تنگه هرمز، باریک‌ترین و استراتژیک‌ترین گذرگاه دریایی جهان، نه تنها به عنوان شریان حیاتی تجارت جهانی شناخته می‌شود، بلکه به یکی از حساس‌ترین نقاط ژئوپلیتیک تبدیل شده است. این تنگه که روزانه بیش از یک‌پنجم نفت جهانی از آن عبور می‌کند، همواره تحت تأثیر رقابت‌ قدرت‌های بزرگ و منازعات منطقه‌ای قرار داشته است. در هفته‌های اخیر، تنش‌ها حول محور کنترل و امنیت این آبراه حیاتی افزایش یافته، به ویژه پس از آنکه ایالات متحده اقدام به تشکیل ائتلافی یکجانبه تحت عنوان ائتلاف اسکورت کرد.

ماجراجویی های آمریکا مسیرهای تأمین انرژی جهانی را دچار اختلال کرده و بر همین اساس نوسانات شدید قیمت نفت در بازارهای بین‌المللی همچنان به اقتصاد این کشور آسیب وارد می‌کند. در نتیجه، شمار بیشتری از کشورها به دنبال جایگزین‌های انرژی قابل‌اعتمادتر رفته‌اند. در همین چارچوب، مقاله‌ای که به‌تازگی در وب‌سایت بلومبرگ نیوز منتشر شده، اشاره می‌کند که در جریان درگیری میان ایالات متحده و اسرائیل با ایران که اکنون بیش از یک ماه از آن می‌گذرد، کشورهایی که آینده انرژی خود را به زنجیره‌های تأمین چین گره زده بودند، به‌مراتب عملکرد بهتری نسبت به کشورهایی داشتند که به «صلح آمریکایی» تکیه کرده بودند.

در حالی که درگیری میان ایالات متحده، اسرائیل و ایران با آتش‌بس اخیر فروکش کرده اما رقابت دیگری به طور بی‌سر و صدا و فراتر از دود نبرد طی این ۴۰ روز خود را نشان داد.

جنگ ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران علاوه بر هزینه های جانی و انسانی و اقتصادی سنگین که گفته شده است بطور متوسط حدود ۱۲ میلیارد دلار در هفته برای ایالات متحده هزینه در بر دارد، می تواند باعث جابه‌جایی ساختارهای بنیادین ‌شود که برای سال های متمادی نقش تکیه‌گاه و پایه اقتصاد جهانی را بازی کرده اند.

«افزایش هزینه سوخت به کسب‌وکارهای کوچک آمریکا ضربه زده و در حال تبدیل شدن به “تعرفه ۲٫۰” است.» وال‌استریت ژورنال در گزارشی در تاریخ ۳ آوریل (۱۴ فروردین) این گونه نوشت. اگر تعرفه‌های بالای سال گذشته یک «شوک هدفمند» بود که زنجیره خاصی از تجارت را نشانه گرفته بود، حالا با افزایش قیمت نفت به‌دلیل مسدود شدن تنگه هرمز، «جنگی فرسایشی تمام‌عیار» آغاز شده که خط بقای کسب‌وکارهای کوچک و متوسط در سراسر آمریکا را هدف قرار داده است.

در پنج هفته گذشته، شعله‌های جنگ در خاورمیانه به سرعت از خاک ایران به بیش از ده کشور همسایه گسترش یافته و باعث آوارگی غیرنظامیان، تخریب میراث فرهنگی و شوک شدیدی به نظم اقتصادی جهانی شده است. در نهایت چه کسانی پیامدهای فاجعه‌بار جنگ را بر دوش خواهند کشید؟

شورای امنیت سازمان ملل متحد اخیراً درباره تنش‌های پیرامون تنگه هرمز بحث و گفتگو کرده است.

جنگ ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران علاوه بر هزینه های جانی و انسانی و اقتصادی سنگین که گفته شده است بطور متوسط حدود ۱۲ میلیارد دلار در هفته برای ایالات متحده هزینه در بر دارد، می تواند باعث جابه‌جایی ساختارهای بنیادین ‌شود که برای سال های متمادی نقش تکیه‌گاه و پایه اقتصاد جهانی را بازی کرده اند.

در پنج هفته گذشته، شعله‌های جنگ در خاورمیانه به سرعت از خاک ایران به بیش از ده کشور همسایه گسترش یافته و باعث آوارگی غیرنظامیان، تخریب میراث فرهنگی و شوک شدیدی به نظم اقتصادی جهانی شده است. در نهایت چه کسانی پیامدهای فاجعه‌بار جنگ را بر دوش خواهند کشید؟

شورای امنیت سازمان ملل متحد اخیراً درباره تنش‌های پیرامون تنگه هرمز بحث و گفتگو کرده است.

«افزایش هزینه سوخت به کسب‌وکارهای کوچک آمریکا ضربه زده و در حال تبدیل شدن به “تعرفه ۲٫۰” است.» وال‌استریت ژورنال در گزارشی در تاریخ ۳ آوریل (۱۴ فروردین) این گونه نوشت. اگر تعرفه‌های بالای سال گذشته یک «شوک هدفمند» بود که زنجیره خاصی از تجارت را نشانه گرفته بود، حالا با افزایش قیمت نفت به‌دلیل مسدود شدن تنگه هرمز، «جنگی فرسایشی تمام‌عیار» آغاز شده که خط بقای کسب‌وکارهای کوچک و متوسط در سراسر آمریکا را هدف قرار داده است.

کنترل تنگه هرمز از سوی ایران به نحوی مدیریت می شود که ضمن تامین منافع کشورهای همسو و‌ نیز کاهش فشار اقتصادی بر کشورهای مستقل، حداکثر فشار اقتصادی را بر منافع آمریکا و متحدانش وارد سازد .

گزارشی از بلومبرگ اخیراً ادعا کرده است که انتظار می‌رود تقریباً نیمی از مراکز داده ایالات متحده که برای امسال برنامه‌ریزی شده‌اند، به دلیل کمبود شدید قطعات الکتریکی حیاتی، به تأخیر افتاده یا لغو شوند.این وضعیت به وضوح نشان‌دهنده حقیقتی است که اغلب نادیده گرفته می‌شود: محدودیت نهایی قدرت محاسباتی در برق است و محدودیت نهایی برق، به استراتژی انرژی وابسته است.