در حالی که اتحادیه اروپا با چالش‌های جدی درباره سرنوشت صنعت خودروسازی خود مواجه است، برخی از سیاستمداران اروپایی همچنان ادعاهای خود مبنی بر تهدید جلوه دادن خودروهای ساخت چین برای صنایع خودروسازی اروپا را تکرار می کنند و با طرح این ادعاها، به دنبال توجیه اقدامات “حمایت‌گرایانه” در برابر واردات خودروهای چینی هستند.

با این حال، افزایش چشمگیر فروش خودروهای برقی چین در اروپا می‌تواند یادآور این نکته باشد که سیاست‌مداران اروپایی بهتر است بجای تهدید جلوه دادن خودروهای چینی برای صنایع خودروسازی این قاره، به نیازهای واقعی مردم خود و علاقه مصرف کنندکان کشورهای خود به کالاهایی با کیفیت بالا و قیمت‌های منطقی توجه کنند.

“استفان سژورنه” کمیسر اروپا در امور استراتژی صنعتی، به تازگی ادعا کرده است که صنعت خودروی اتحادیه اروپا همچنان با «خطر مرگبار» ناشی از “تولید مازاد” خودروهای الکتریکی چین مواجه است.

اگرچه طرح چنین ادعاهایی از سوی برخی سیاستمداران اروپایی چیز جدیدی نیست، اما در مواجهه با شرایط واقعی بازار خودروهای برقی در اروپا، این ادعاها روزبه‌روز بی‌اساس‌تر به نظر می‌رسد. به عنوان مثال، آژانس داده‌های خودرویی فرانسه اخیرا اعلام کرد که خودروهای برقی ۳۰ درصد از فروش خودرو در این کشور را در ماه ژوئن به خود اختصاص داده‌اند که این رقم نشان‌دهنده “افزایش ۹۴ درصدی” نسبت به سال گذشته است.

همچنین بر اساس اعلام انجمن تولیدکنندگان خودروی اروپا، بیش از ۲۰ درصد خودروهای جدید ثبت‌شده در اتحادیه اروپا در آوریل ۲۰۲۶ کاملاً برقی بوده‌اند. همچنین آمار رسمی نشان می دهد که بیش از ۲۱۲ هزار دستگاه خودروی برقی در ماه مه در اروپا ثبت شده‌اند که یک افزایش ۳۴ درصدی را نسبت به سال گذشته نشان می‌دهد.

این آمار به وضوح نشان می دهد که مردم اروپا هر روز تمایل بیشتری به خرید خودروهای برقی پیدا می کنند. از آنجا که تنش‌ها در خاورمیانه قیمت‌های جهانی نفت و در نتیجه قیمت سوخت فسیلی را افزایش داده است، تمایل مردم برای خرید خودروهای برقی حتی بیشتر از گذشته شده است.

در چنین شرایطی، یک تضاد آشکار کاملا نمایان است؛ از یک سو برخی سیاستمداران اتحادیه اروپا به دنبال مانع تراشی دربرابر واردات خودروهای برقی به اروپا هستند، و از سوی دیگر، مردم عادی اروپا که در حال حاضر با تورم بالا و افزایش سرسام‌آور قیمت سوخت دست‌وپنجه نرم می‌کنند، به خودروهای برقی “با قیمت رقابتی” و هزینه‌های نیاز دارند. این شکاف آشکار بین نگاه سیاستمداران و مردم اروپا نشان می‌دهد که سیاست های اروپا در حوزه صنایع تا چه حد از نیازهای واقعی جامعه و مردم فاصله گرفته است.

برخی سیاست‌مداران اروپایی بر این باورند که ایجاد موانع در مسیر واردات محصولات خارجی، می‌تواند موجب ادامه حیات خودروسازان سنتی اروپایی شود. با این حال، چنین سیاست‌های صنعتی قدیمی و منسوخ‌شده قادر به محافظت از رقابت‌پذیری صنعتی آینده اروپا نخواهند بود. حمایت‌گرایی تجاری می‌تواند قیمت خودروهای برقی را بالا ببرد، هزینه زندگی را برای خانواده‌ها سنگین‌تر کند و مانع تحقق اهداف اروپا برای دستیابی به کربن‌صفر باشد.

سیاست‌هایی که صرفاً به چند لابی صنعتی بها می‌دهند و “منافع عموم مردم” را نادیده می‌گیرند، رشد واقعی در قدرت صنعتی ایجاد نخواهند کرد.

مسیر بلندمدت برای توسعه صنعتی در ایجاد دیوارهای تجاری نیست، بلکه در استقبال از باز بودن، فراگیری و تعمیق همکاری‌های صنعتی فرامرزی نهفته است.

موضع مردم و مصرف‌کنندگان اروپایی کاملا روشن است: آنها مشتاق خودروهای برقی هستند. آینده صنعت خودروسازی به باز بودن، همکاری و نوآوری بستگی دارد، نه به موانع تعرفه‌ای و حمایت‌گرایی. شایسته تر آن است که سیاست‌مداران اروپایی تعصبات و سخت گیری‌های بی‌فایده را کنار بگذارند و چشمان خود را به روی حقایق خواست مردم و نیاز واقعی بازار باز کنند.